تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و پنجاه و سوم :
با تیر پلیس خشم آنها بیشتر شد و من از روی ون پریدم پایین و با احساس درد بدی در پای آسیب دیدهام خم شدم و میکروفون را روی زمین پرت کردم. کمند گفت:
- بدویید، اونها اصلا بهخاطر حرف ما نیومدن.
صدای شلیک گلولهها بیشتر و بیشتر شد و ما دویدیم و به سمت ماشین رفتیم. سوار شدیم و کمند وحشتزده و با گریه گفت:
- دارن میکشنشون، دارن مردم رو میکشن... آخه چرا؟! خب بذارن بیان داخل.
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
ممنونم از حضورتون🩵
۲ سال پیشاسرا
0یعنی دانیارانفجارهیجانت 🙏💞 وخیلی پارت طولانی بود💋🧿
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دانیار مگه همیشه همین نبوده؟ بله چون رمان خیلی وقته تموم شده من دارم کارهای بازنویسیش رو برای چاپ انجام میدم یهکم پارتها طولانیترن که زودتر تموم بشه. 🤍
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Alieh
0سلام تا این جا عالی بود ولی خیلی تعجب کردم ❤️🫶